ANKYLOS<sup>®</sup> – TissueCare

Od ponad 25 lat system ANKYLOS®, opracowany przez prof. dra G.-H. Nentwiga i dra inż. dypl. Waltera Mosera, wykorzystujący połączenie TissueCare oparte na trzonie stożkowym, dowodzi swojej skuteczności w zapewnianiu długookresowej stabilności w tkankach twardych i miękkich oraz estetyki biało-czerwonej.

TissueCare Concept

  1. Bez mikroruchów
    Mikroruchy między implantem i łącznikiem drażnią kość wokół implantu. W efekcie następuje zanik kości wokół krawędzi implantu, czyli proces zwany remodelingiem. Natomiast szczelnie dopasowane samoklinujące się połączenia uniemożliwiają mikroruchy. Dzięki takim połączeniom zakładane implanty są praktycznie jednoelementowe, co od początku zapewnia stabilność tkanki.

    Obraz: obraz RTG połączenia implantu ANKYLOS z łącznikiem przed rozpoczęciem testu (po lewej) i po 1 000 000 cykli obciążania (obraz RTG: Holger Zipprich/dr Paul Weigl, Frankfurt nad Menem)

  2. Połączenie zapobiegające wnikaniu bakterii
    Szczeliny między implantem i łącznikiem prowadzą do kolonizacji bakteryjnej. Obciążenia podczas żucia powodują ruch obu elementów względem siebie, co z kolei jest przyczyną efektu pompowania. Prowadzi to do przemieszczania endotoksyn, co powoduje reakcję zapalną tkanki na poziomie połączenia implant-łącznik. Poniżej połączenia implant-łącznik dochodzi do resorpcji kości aż do czasu wytworzenia długiego przyczepu łącznotkankowego. Jedynie połączenie odporne na wnikanie bakterii zapobiega resorpcji kości i stabilizuje tkankę miękką. 

    Obraz: jedyny sposób na utworzenie odpornego na wnikanie bakterii, dopasowanego połączenia samoklinującego się, to doprowadzenie do przylegania powierzchni stożkowej i powierzchni współpracującej.

  3. Platform-switching
    Platform-switching powoduje przesunięcie połączenia implantu i łącznika w kierunku centralnym. Pozwala to na zlikwidowanie mechanicznego i mikrobiologicznego drażnienia tkanek otaczających implant. Szerokość biologiczna zostaje przeniesiona z płaszczyzny pionowej do poziomej. W efekcie platform-switching jest istotnym czynnikiem przyczyniającym się do stabilności tkanki, ale tylko gdy zastosowany zostanie kształt połączenia pozwalający na eliminację mikroruchów i kolonizacji bakterii. Jest to związane z zasadą platform-shifting. Węższy łącznik zostawia więcej miejsca dla otaczającej implant tkanki miękkiej.

    Obraz: platform-switching oraz kształt połączenia eliminujący mikroruchy i kolonizację bakterii to istotne czynniki wpływające na stabilność tkanki (RTG: dr Nigel Saynor, Stockport, Wielka Brytania).

  4. Umieszczenie poniżej grzbietu wyrostka
    Naturalny profil wyłaniania łatwiej uzyskać przy umieszczeniu implantu poniżej grzbietu wyrostka. Połączenia eliminujące wnikanie bakterii i mikroruchy zapobiegają resorpcji kości i są przez kość dobrze tolerowane, nawet jeśli implant jest osadzany na większej głębokości. Platform-shifting, umieszczanie implantu poniżej grzbietu wyrostka oraz mikroporowata szyjka krawędzi implantu to czynniki umożliwiające narastanie kości aż do poziomu łącznika i zapewniające znakomitą długoterminową estetykę czerwoną.

    Obraz: narastanie tkanki kostnej na powierzchni implantu umieszczonego poniżej grzbietu wyrostka. Stan po trzech miesiącach od odsłonięcia (histologia: dr Dietmar Weng, Starnberg)

  5. Mikroporowatość szyjki implantu
    Szyjka implantu o charakterystycznej mikrostrukturze powierzchni sprzyja narastaniu komórek kostnych. Jeśli implant umieszczony jest poniżej grzbietu wyrostka, kość może się także tworzyć na poziomej powierzchni krawędzi szyjki. Znajdująca się nad kością tkanka miękka zyskuje dodatkowe oparcie, co sprzyja pomyślnym wynikom długoterminowym.

    W radiograficznych i histologicznych badaniach na zwierzętach, krawędzie implantów umieszczano w odcinku przednim, 1 mm poniżej brzegu kostnego, zgodnie ze wskazaniami estetycznymi dotyczącymi symulowania głębokiego położenia połączenia implant-łącznik w obszarze wsparcia kostnego brodawki. Znormalizowane zdjęcia RTG wykonywano w odstępach miesięcznych. Oprócz innych uzyskanych wyników, wykazano, że brzeg kostny otaczający implant wokół połączenia stożkowego pozostał istotnie wyższy w trakcie sześciu miesięcy badania w porównaniu z równoległościennym zewnętrznym połączeniem sześciokątnym.

    Obraz: RTG: dr Dietmar Weng, Starnberg)
ANKYLOS logotype web
049